Podczas DSR odbędą się wystawa prac Moniki Mamzety, Aleksandry Polisiewicz, Beaty Sosnowskiej oraz wystawa zinów, przygotowana przez grupę Bildwechsel Warszawa.
W trakcie wszystkich spotkań obowiązują zasady komunikacji bez przemocy.
UFA, Solidarności 82
11:00 – 12:30
Warsztat prawny - Monika Gąsiorowska, prawniczka Alicji Tysiąc.
Uczestniczki będą mogły dowiedzieć się, jak aborcja jest ujęta w polskim prawie i jak w praktyce może wyglądać dochodzenie swoich praw.
13:00 – 14:30
„Syndrom postaborcyjny”, prezentacja - Justyna Włodarczyk.
„Duchowa adopcja”, prezentacja - Klaudyna Świstow.
Dyskusja.
15:00 – 16:30
Przerwa na obiad.
17:00 – 20:00
Przeżywanie aborcji, dyskusja w kole.
Większość dyskusji o aborcji skupia się na jej aspektach prawnych i zdrowotnych. W języku medycznym ujmuje się aborcję jako operację, fakt biologiczny. Język pro-life opisuje ją bardziej w wymiarze emocjonalnym i moralnym, ale towarzyszy temu jednoznacznie negatywna ocena. Chcemy wyjść poza te dwa języki i rozpocząć nową dyskusję na temat aborcji, głębszą i zakorzenioną w doświadczeniach kobiet.
W czasie naszej dyskusji będziemy mówić o aborcji w zupełnie nowy sposób: dopuszczając do głosu emocje i egzystencjalną refleksję, która może towarzyszyć aborcji (jako niedopuszczeniu do powstania nowego życia), ale nie narzucając automatycznie negatywnego osądu. Zobaczymy, co kryje się pod strachem i poczuciem winy, które często towarzyszą kobietom w Polsce po zabiegu.
Chcemy rozpocząć rozmowę między kobietami, o tym jak realnie wygląda doświadczenie aborcji. Na początek zastanowimy się, jak mówić o aborcji, nie raniąc niczyich uczuć. Chcemy, aby każda kobieta sama decydowała o tym, co dla niej znaczy aborcja. Porozmawiamy o tym, co wiedzie do decyzji o aborcji i o emocjach związanych z tym doświadczeniem. Czy aborcja zawsze wiąże się z poczuciem winy? Czy niektóre kobiety czują ulgę? Wiele kobiet źle wspomina swoją aborcję: jako doświadczenie pełne strachu, poczucia łamania prawa, jako duży kłopot finansowy. Jakie byłyby nasze odczucia, gdyby zabieg ze względów społecznych był legalny? Jakie były nasze doświadczenia i w jaki sposób radzimy sobie z towarzyszącymi im emocjami? Porozmawiamy między innymi o prywatnych „ceremoniach pożegnania”.
Na koniec chcemy postawić pytanie: czy zwracanie uwagi na to, jak poważną i nieodwracalną decyzją jest aborcja, może działać jak kolejny czynnik obciążający kobiety w niechcianej ciąży? Czy możliwa jest w Polsce „aborcja bez przepraszania”?
Zasady dyskusji: nie wolno przerywać, nie wolno potępiać (nie narzucać innym kobietom swojego sposobu przeżywania jako jedynego słusznego), unikamy hierarchii (nie ma „ekspertek” i „publiczności”). W dyskusji wezmą udział moderatorki. W tym roku zapraszamy tylko kobiety. Dlaczego? Uważamy, że aby wypracować nowy język mówienia o aborcji, potrzebna jest nam najpierw rozmowa we własnym gronie, w bezpiecznej przestrzeni. Mężczyzn zapraszamy serdecznie na dyskusję niedzielną - tam chętnie porozmawiamy o męskim spojrzeniu na zagadnienia płodności, również na aborcję.
UFA, Solidarności 82
11:00 – 12:30
Wykład o zdrowiu reprodukcyjnym - działaczka z organizacji Women on Waves. Zagraniczna gościni przedstawi zagadnienia zdrowia i praw reprodukcyjnym w ujęciu globalnym, opowie też o szczególnym potencjale aborcji farmakologicznej.
13:00 – 14:30
Ekonomiczny wymiar decyzji reprodukcyjnych, czyli kogo stać na planowanie rodziny? Katarzyna Szumlewicz i Teresa Święckowska opowiedzą o ekonomicznych aspektach decyzji o posiadaniu dzieci i o zagadnieniu opieki nad osobami starszymi.
14:30 – 16:00
Przerwa na obiad.
16:00 – 16:15
Sprawiedliwość Reprodukcyjna, krótka historia i pochodzenie pojęcia - Agata Chełstowska.
16:15 – 20:00
Duża dyskusja w kole: co Sprawiedliwość Reprodukcyjna może znaczyć dla nas?
Runda 1. Bezpłodność, metoda in vitro, adopcja, rodzicielstwo zastępcze
Jakie są problemy, potrzeby i uczucia par, które zmagają się z bezpłodnością? Metoda in vitro: na czym polega, z jakimi wiąże się problemami? W jakich sytuacjach metoda in vitro jest najlepszym rozwiązaniem problemu bezpłodności? Jakie na jakie problemy napotykają osoby starające się o adopcję? Jak chronić dzieci, których rodzice zdecydowali się na metodę in vitro, przed nierównym traktowaniem? Czy i jakie regulacje prawne uznaliby państwo za sprawiedliwe w sprawach adopcji, leczenia bezpłodności i rodzicielstwa zastępczego?
Runda 2. Rodzicielstwo i rodziny nieheteroseksualne (LGBT)
Z jakimi problemami zmagają się rodziny nieheteroseksualne? Jak poprawić warunki funkcjonowania takich rodzin w społeczeństwie? Jak chronić dzieci z rodzin nieheteroseksualnym przed nierównym traktowaniem? Jakie rozwiązania prawne poprawiłyby sytuację takich rodzin?
Runda 3. Macierzyństwo i ojcostwo
Czy państwo i pracodawcy dostrzegają potrzeby rodziców? Z jakimi problemami zmagają się matki na różnych płaszczyznach życia społecznego? Co zrobić, żeby poród po ludzku był bardziej dostępny?
Jak mężczyźni widzą swój udział w decyzjach reprodukcyjnych? Czy mężczyźni, jako ojcowie lub partnerzy, spotykają się z pewnego rodzaju dyskryminacją? Czy sfera reprodukcji została „przypisana” do sfery kobiecej?
Partnerstwo – jak je sobie wyobrażamy, jak osiągnąć je w praktyce?
Runda 4. Edukacja seksualna, antykoncepcja, aborcja
Co możemy zrobić, aby wiedza o zdrowiu, płodności i seksualności była rzetelnie przekazywana młodym ludziom? Czego powinna uczyć szkoła na lekcjach wychowania seksualnego? Czy antykoncepcja jest wystarczającą dostępna? Co możemy zrobić, aby zmienić sytuację Polek, które potrzebują aborcji? Jakie są realne szanse na zmianę ustawy antyaborcyjnej?
Udział w dyskusji potwierdziły/li przedstawicielki i przedstawiciele: Fundacji MaMa, Stowarzyszenia Nasz Bocian, Stowarzyszenia Obrony Dzieci In Vitro, Kampanii Przeciw Homofobii, Festiwalu Tęczowych Rodzin, Grupy Edukatorów Seksualnych „Ponton”, Lambdy Warszawa, Stowarzyszenia Pro Femina.
Spotkanie ma charkater otwarty: każda/y może przyjść, można proponować nowe tematy dyskusji. Spotkanie będzie moderowane. W kazdej rundzie każdy/a uczestnik/czka może wypoiwedziec się raz (8 minut) + czas na dyskusję. Po krótkiej przerwie następna runda. Celem dyskusji nie jest spisanie postulatów, tylko poznanie się, rozmowa i wspólna refleksja nad zagadnieniami związanymi z płodnością.
19:00 – 22:00
Teatr Dramatyczny, Pałac Kultury i Nauki, Pl. Defilad 1
Projekcja filmu „Podziemne państwo kobiet”, reż. Zespół Filmowy Entuzjastki, 2009, prod. polska - Fundacja Feminoteka.
Wstęp: 10 PLN.
Po filmie spotkanie z reżyserkami i prof. Moniką Płatek oraz dyskusja.
UFA
18:00 – 20:00 projekcja filmów i spotkanie z reżyserkami
„Abortion Democracy. South Africa and Poland”, reż. Sarah Diehl, prod. niemiecka, 2008, 50 minut.
„Projekt Wieszak”, reż. Angie Young, prod. amerykańska, 2008, 50 minut.
Spotkanie z Angie Young i Sarah Diehl, dyskusja.
„Abortion Democracy. South Africa and Poland” - W latach 90. w Polsce aborcja została zakazana w skutek rosnącego po upadku komunizmu wpływu Kościoła Katolickiego. Mniej więcej w tym samym czasie, po upadku apartheidu Republika Południowej Afryki zalegalizowała zabieg przerywania ciąży i zreformowała służbę zdrowia. Na film złożyły się rozmowy z działaczkami na rzecz zdrowia reprodukcyjnego, lekarkami i kobietami z obydwu krajów.
“Projekt Wieszak”- tytuł tego poruszającego filmu dokumentalnego nawiązuje do narzędzi, których używały kobiety w stanach Zjednoczonych do przerwania niechcianej ciąży, kiedy zabiegi były tam nielegalne. Film uświadamia widzom, jak wyglądały realia życia amerykańskich kobiet przed 1973 rokiem, kiedy Sąd Najwyższy wyrokiem w sprawie Roe vs Wade zalegalizował aborcję. Reżyserka, powracając do motywu wieszaka, umiejętnie łączy opowieści z prywatnego życia rozmówczyń i opisy zmian politycznych, które wpływały na losy tych kobiet.
KINO.LAB, Jazdów 2
18:00 – 20:00
"Spójrz, jej oczy są szeroko otwarte" ("Regarde, elle a les yeux grand ouvertes") - film o francuskim kolektywie MLAC, dyskusja.
MLAC (Mouvement pour la Liberté de l’Avortement et de la Contraception - Ruch na rzecz Prawa do Aborcji i Antykoncepcji), feministyczne stowarzyszenie, założone we Francji w 1973 roku, zrzeszało rzeczniczki planowania rodziny, aktywistki ruchu wyzwolenia kobiet oraz działaczki na rzecz zdrowia kobiet. Celem MLAC była pomoc kobietom, pragnącym dokonać aborcji w krajach, w których obowiązywał jej zakaz. W zależności od regionu, grupy MLAC pomagały kobietom albo organizując wyjazdy do krajów, w których aborcja była legalna (Holandia, Wielka Brytania), albo umożliwiając im przerwanie ciąży w ich miejscu zamieszkania. Aktywistki MLAC organizowały też kampanie i demonstracje na rzecz prawa do legalnej aborcji. Wraz z wejściem w życie prawa Veil, które w 1975 roku zalegalizowało aborcję we Francji, dzialalność MLAC zaczęła powoli ustawać.
|
|
